 Chinees
copyright
De Chinesen kunnen er wat van ! Nee, niet met "het
vermenigvuldigen" van mensen, maar het kopieren
van producten uit Europa en de USA. Horloges, keuken-apparatuur
of mooie design-artikelen: uit elkaar halen, goed
kijken en alles exact dupliceren. Klaar !
Maar dat mag toch niet ?! Er is toch zoiets als copyright ?
Nadat designers met grote passie de prachtigste
producten ontwerpen en deze -beschermd met patent-
op de wereldmarkt zetten, kunnen de Chinesen toch
niet zomaar de ontwerpen jatten ? Het gebeurt gewoon,
zonder enige schroom. Als designer zou je na het
bloed en zweet spontaan in tranen uitbarsten.
Een rechtzaak aanspannen heeft weinig zin. Eerst
moet je uitzoeken welke producent in China je product
heeft gestolen en mocht je dat gelukt zijn dan
wacht je een lijdensweg van een rechtzaak met de
daarbij hoge proceskosten.
Dan sta je daar, in die Chineze rechtbank. Je
hebt met gekromde tenen je zegje gedaan en dan
is de dief aan de beurt. Met een grote glimlach
op z'n gezicht doet hij zijn verhaal. Ongeduldig
vraag je aan je Chineze advocaat wat de beklaagde
heeft gezegd.
"Het is toch gewoon schending van het copyright,
waarom moest hij nou zo lachen ?" De advocaat
legt uit dat de Chinesen een hele andere betekenis
hebben van de term copyright: "it's the right
to copy". |
Cursussen
via boeken volgen is saai en tijdrovend. 
